Wat de Caribische kunstwereld in 2025 onthulde.

Naarmate het einde van 2025 naderde, maakten we de balans op van de Caribische kunstscene. Er tekende zich geen beslissend moment of grote ommekeer af. Het jaar werd gekenmerkt door beweging, activiteit, uitwisseling en continuïteit. Het werk ging door, ondanks dat aandacht en middelen naar andere gebieden verschoven.

Die beweging kwam tot uiting in tentoonstellingen, online platforms, residenties, regionale evenementen en internationale samenwerkingen. Kunstenaars zetten hun werk met vastberadenheid voort, vaak zonder institutionele steun, zonder stevige structuren of regelmatige zichtbaarheid. Zelfs wanneer middelen beperkt waren of de aandacht afnam, bleef hun werk doorgaan.

Grote evenementen zoals Carifesta XV en de Fuse Art Fair drukten hun stempel op de regio. Sommige van deze momenten brachten de Caribische kunstwereld op betekenisvolle wijze samen. Ook nadat ze voorbij waren, bleef hun impact voelbaar. Er hing een stille inspiratie in de lucht, een aanvoelen van wat zou kunnen komen en van wat mogelijk is wanneer kunstenaars, organisatoren en publiek zich rond een gemeenschappelijk doel verenigen.

Ook de diaspora speelde dit jaar een belangrijke rol. Onze blik richtte zich naar buiten, en daarmee kwamen trots en vreugde. Het zien slagen van Caribische makers zoals Kelly Sinnapah Mary, Daveed Baptiste en Patrick Eugene in het buitenland herinnerde ons aan onze uitstraling en invloed. Deze momenten waren waardevol. Ze versterkten grensoverschrijdende banden en bevestigden het idee dat Caribische kunst zowel thuis als wereldwijd tot bloei komt.

Dit jaar werd ook gekenmerkt door herinnering en documentatie. Tentoonstellingen, publicaties en digitale platforms boden ruimte om culturele prestaties te vieren, vast te leggen en te delen. Een terugkeer naar geheugen en geschiedenis, aangejaagd door curatoren zoals Lisa Howie en O’Neil Lawrence, werd duidelijk zichtbaar. Niet uit nostalgie, maar vanuit een kritische bevraging. Kunstenaars herbezochten archieven, familiegeschiedenissen en vergeten verhalen om hun hedendaagse betekenis te begrijpen. Op plaatsen die door vergetelheid zijn getekend, blijft herinneren een krachtige daad.

Kunstenaars bleven materialen en vormen verkennen. Velen schakelden moeiteloos tussen schilderkunst, film, performance, geluid en installatie. Het ging niet om vrijblijvende experimenten, maar om een weerspiegeling van de werkelijkheid. De Caribische ervaring is altijd complex geweest, en de werken getuigden daarvan zonder die te willen vereenvoudigen.

Een ander aspect dat dit jaar duidelijk naar voren kwam, is het belang van gemeenschapsgericht werk binnen dit veld. Evenementen zoals het Caye Festival, de Aruba Art Fair, Cayman Art Week en Antigua and Barbuda Art Week creëerden platforms die voorheen niet bestonden. Kunstenaars richtten ook hun eigen ruimtes op, ondersteunden elkaar en bouwden platforms waar die ontbraken. Online ruimtes, zelfbeheerprojecten en informele netwerken werden essentieel. Ze maakten de circulatie van ideeën mogelijk, vergrootten de zichtbaarheid van werken en hielden de uitwisseling gaande.

Tegelijkertijd herinnerde dit jaar ons aan de blijvende tekortkomingen. Zichtbaarheid blijft ongelijk verdeeld binnen de regio. Documentatie kan het tempo van de productie vaak niet bijhouden. Gesprekken over financiering, langdurige ondersteuning en culturele infrastructuur blijven beperkt en onsamenhangend.

Bovenal bood de Caribische kunstwereld ons dit jaar een bewijs van volharding. Kunstenaars bleven creëren, samenwerken en deelnemen, zelfs met minimale ondersteuning. Die continuïteit is essentieel.

Aan het einde van het jaar is de vraag niet of het werk wordt gedaan. Dat is overduidelijk het geval. De echte vraag is of wij bereid zijn de systemen en ondersteuning te creëren die nodig zijn om ervoor te zorgen dat dit werk niet alleen zichtbaar is, maar ook duurzaam.

En wanneer we terugdenken aan 2025, kunnen we ons ook afvragen: hebben we momenten gemist die de Caribische kunst werkelijk vooruit hebben gebracht?

Geschreven in samenwerking met de medewerkers van Caribalent.